قوم ترکمن

آشنایی با قوم ترکمن و فرهنگ و آداب و رسوم این قوم

زندگی نامه لیلا فروهر

لیلا فروهر

لیلا فروهر در چهارم اسفند ماه ۱۳۳۷ در شهر اصفهان و در خانواده ای هنرمند دیده به جهان گشود. پدرش جهانگیر فروهر اشراف زاده بود که وارد عرصه هنر و سینما شد . او در بیش از ۸۰ فیلم سینمای ایران به ایفای نقش پرداخت . مادرش فرنگیس فرحزادی نیز از بازیگران سینمای ایران به شمار می رود . لیلا بعد از انقلاب اسلامی از ایران مهاجرت کرد و از سال ۱۹۸۸ تاکنون در لس آنجلس زندگی می کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم آبان 1389ساعت 22:9  توسط ایزدی  | 

پوشاک زنان ترکمن

پوشاک زنان ترکمن

1- کؤی نک / پیراهن

مشخصات پیراهن زنان را می توان به شرح زیر فهرست کرد:

الف- آستین ها: معمولا بلند است و از بالا به طرف مچ دست باریک می شود. زنان ترکمن، حاشیه و سر آستین های پیراهن خود را به شکل ظریفی سوزن دوزی می کنند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم شهریور 1389ساعت 12:51  توسط ایزدی  | 

دانلود ترانه های ترکمنی

دانلود هودی  لالائی ترکمنی

دانلود ترانه نامردی به زبان ترکمنی

دانلود آی بولک ترانه شاد ترکمنی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم شهریور 1389ساعت 1:6  توسط ایزدی  | 

زندگی نامه مختوم قولی فراغی

حاجي قوشان، زادگاه مختوم قلي فراغیمختومقلی فراغی یکی از بزرگ‌ترین سرایندگان و سخنوران زبان ترکمن، ایرانی و زاده یکی از روستاهای گنبدکاووس بوده‌است. فراغی در سال ۱۱۵۳ هجری قمری (۲۶۵ سال پیش) در روستای حاجی قوشان گنبدکاووس پا بدین جهان نهاد
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم شهریور 1389ساعت 15:52  توسط ایزدی  | 

ماه رمضان در ترکمن صحرا

رمضان و روزهای بهشتی زمین
ماه مبارک رمضان در میان ترکمن ها از جایگاه والایی برخوردار است . در این ماه ترکمن ها ، از مرد و زن تا پیر و جوان و نوجوانان ، با شور و شوق ، با برجای آوردن فرایض ، در مراسم ویژه این ماه شرکت می کنند .
نهمین ماه از تقویم هجری قمری ، ماه مبارک رمضان است . این ماه را عرب ها « شهر (ماه) الصیام » یا « شهر الرمضان» ، ترک ها « اوروج » (یا احتمالاً « عروج») و ترکمن ها « اورازا » (احتمالا تغییر یافته کلمه « روزه » است) و یا « رمضان » می نامند

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم شهریور 1389ساعت 15:19  توسط ایزدی  | 

مراسم عروسی ترکمن ها

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم شهریور 1389ساعت 3:41  توسط ایزدی  | 

آموزش بستن کروات

 

گره کروات آتلانتیک


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت 2:58  توسط ایزدی  | 

پوشش قوم ترکمن

 هر قومي و ملتي پوششي خاص خود دارد كه مي‌توان گفت معرف فرهنگ آنان مي‌باشد. قوم تركمن نيز پوششي خاص خود دارد كه اين قوم اصيل را از ديگر اقوام متمايز مي كند. جنس لباس سنتي زنان تركمن از ابريشم است كه با دستگاه ساده اي به نام تارا بافته مي شود. اين پارچه به صورت نوارهايي به رنگ قرمز و خطوط زرد مي باشد

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت 0:38  توسط ایزدی  | 

لباس مردان ترکمن

لباس مردان تركمن «عنصرهای اساسی پوشاك مردانه تركمنهای یموت ، پیراهن فراخی است با آستین های دراز كه هم پیراهن زیر است و هم جامه رو برای مردان در هر سن و سال و تنبانهای گشاد پیراهنهای مردان مسن و روحانیون ، دراز است و تا به زانو می رسد . پیراهن های مردانه را از پارچه های نخی رنگارنگ می دوزند . مردان میان 50 تا 60 ساله و بزرگتر از آن پیراهن سپید می پوشند . یقه این پیراهن ها ، مدور (سوپی یا كا) ، بی دكمه و با بریدگی افقی در بالای شانه ها ست . در آخر بریدگی پارچه هایی می دوزند و آن را با نوار كوتاهی (یاكا – یوپی) محكم می كنند

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم شهریور 1389ساعت 0:33  توسط ایزدی  | 

کلمات ترکمنی به همراه معنی آنها

آتابای: شخص بزرگ و مالدار و نام یکی از طوایف بزرگ ترکمن که در حدود اترک بسر میبرند.
آداش : ( آتاش ) : همنام -هم اسم - دو تن که یک نام داشته باشند هر کدام نسبت به دیگری آداش خوانده میشود .
آغل : جائی در کوه یا خانه که برای جا دادن گوسفند در شب درست میکنند - لانه مرغ خانگی - در فارسی بضم غین تلفظ میکنند .

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم شهریور 1389ساعت 23:43  توسط ایزدی  | 

ضرب المثل های ترکمنی

- «آباد اويونگ بلبلي، بي‌باد اويونگ بايقوشي»
اين ضرب‌المثل خطاب به انسانهاي دورويي است كه در گلستان همچون بلبل و در خرابه مانند جغدي آواز مي‌خوانند.
2- «باش بارماغينگ باشيسي دنگ دال»
اين ضرب‌المثل اشاره به گوناگوني خلفت جهان دارد (پنج انگشت را خدا برابر نيافريد)
3- «آجي هم بولسا چين سوز يخشي»
اين ضرب‌المثل به حقيقت هر امري تكيه دارد؛ يعني حقيقت بايد گفته شود؛ اگر چه به ضررت باشد (حرف حق تلخه.)

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم شهریور 1389ساعت 23:41  توسط ایزدی  | 

افسانه پیدایش قوم ترکمن

تركمن ها – تركمان در منابع شرقي- از اعقاب قبايل اغوز هستند كه در شمال درياي آرال زندگي مي كرده اند و در حدود قرن دهم ميلادي ، با گسترش امپراطوري سلجوقي به سوي جنوب و غرب مهاجرت كرده اند. بعضي از قبايل در سرزميني مسكن گزيدند كه بعدها به نام آنها ناميده شد. قبايل ديگر راه خود را به سوي آذربايجان و آناتولي ادامه دادند، امري كه نشان دهنده خويشاوندي قديمي آذربايجاني ها و ترك هاي تركيه با تركمن ها مي باشد. از حدود قرن دهم ميلادي به بعد در نوشته های جهانگردان و جغرافيدانان عرب به اسم ترکمنبرمي خوريم. بين سالهاي 1879 و 1875 آخرين منطقه تركستان به تصرف روسها در مي آيد و به امپراطوري تزاري و سپس در سال 1925 به اتحاد جماهير شوروي ضميمه مي شود. تركمن ها، مردماني با فرهنگ و سنتهاي كوچ نشيني به مدت چندين دهه تحت سياست روسي سازي قرار ميگيرند كه با سياست اسكان و اشتراكي سازي شوروي شدت مي يابد و اين امر در دهه 1930 به اوج خود مي رسد

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم شهریور 1389ساعت 20:51  توسط ایزدی  | 

تاريخ قومي و قبايل تركمن

طوايف تركمنها تركمنها به قبايل و تيره هاي متعددي تقسيم مي شوند كه در ذيل نام آنها را مي آوريم: عالي ايلي، چاودار، يمرلي، ارساري، سالور، ساريق، تكه، يموت، گوكلان. اكنون به بررسي محل زندگي و خصوصيات آنها مي پردازيم با توجه به اينكه بيشترين اطلاعات در كتابهاي مختلف در مورد سه طايفه تركمن يعني تكه، يموت و گوكلان آمده است در مورد ساير طوايف تركمن فقط به معرفي و توضيحي مختصر اكتفا مي كنيم. تركمنهاي عالي ايل: آل ايلي يا علي ايلي ها عمدتاً در ناحية اندخوي در مرز شمالي افغانستان ساكن بودند، هرچندكه بخش كوچكي از اين قبيله در مرز شمالي و ايالات قوچان و دره گز ايران زندگي مي كردند و تابع امير افغانستان بودند. تركمنهاي چاودار: چاودريا چوديرها در منطقه بين مانقشلاق و خيوه زندگي مي كردند تيره‌هاي عمدة آنها از بحر خزر تا «كهنه اورگنچ» و«بولدومساز» و«پرسو» و«گوگ‌جق مرو» متفرق مي‌باشند


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم شهریور 1389ساعت 20:39  توسط ایزدی  | 

عکس چند دختر ترکمن با لباس و زیور آلات ترکمنی

 

قورثاقچه 1hauzh4ib2sxkf33d3cq.jpg

وسیله ایست برای تزیین جلیقه ی کودکان که ترکمن ها قورثاقچه می گوین؛ مخصوص ترکمن های تکه و متعلق به نیمه دوم قرن 19. مجموعه ای است از طلا و نقره با نگین های قرمز. ریشه ی افشان این وسیله نیز مزین است به زنگوله های نقره ای که در هنگام بازی کودکان، آهنگ دلنشین ایجاد می کند و یادآور آواز غازها هنگام پرواز است.

 

چنگه

وسیله ایست تزیینی که به جامه ی زنان تکه قلاب می شود. متعلق به قرن 19 میلادی. مجمو عه ایست از طلا و نقره با نگین های قرمز، مرکب از دو بخش:

الف- بخش اصلی: که به شکل لوزی است.

ب- بخش افشان: که به صورت زنجیری از انتهای لوزی، آویزان است و در انتهای زنجیره های افشان آن نیز، زنگوله هایی از جنس نقره وجود دارد که از عوامل تولید آهنگ در هنگام راه رفتن است.

 

دوغاکومیش / نظر بند کودکان

دوغاکومیش نوعی قوطی از جنس طلا و نقره است که در داخل آن، دعای پیش گیری از چشم زخم می گذارند و با نخی از پیراهن کودکان یا از آستانه ی خانه می آویزند تا نظر بد نگیرد.

 

بزبند

زیوری است مدور و به شکل گل یقه که در میان آن، مهره ای رنگین قرار دارد و معمولا در بالای شانه های جامه ی کودکان یا بر بازوی او نصب می شود.

 

آچار باق

گردن بندی است از جنس نقره که بر  روی سینه نصب می شود و نیز گلی در میان دارد. همه ی این قطعات با زنجیری از طلا و نقره به هم پیوند خورده اند.

 

اوزوق

همان النگو در نزد فارس هاست.

 

آق یای

وسیله ایست که از جنس نقره که در پشت جامه پسر بچه ها نصب می شود و به شکل کمان است.

 

قزل خوزا

قوطی زرینی است که با نخی به گردن آویخته می شود.

 

مونجق / منجوق

گردن بندی است که زنان و دوشیزگان، از گردن می آویختند تا روی سینه را زینت بدهد.

uced09tc2y244ea6y5.jpg


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم شهریور 1389ساعت 16:20  توسط ایزدی  |